هموطن آنلاین _در روزنامهنگاري، مصاحبه از همان ابتدا بهعنوان ابزاري براي گردآوري مطالب شناخته ميشود، با اين حال يک توليد خبر کامل به حساب ميآيد؛ يک مدل بنيادي که روزنامهنگاران به عنوان بسته خبري براي مصرف عمومي از آن استفاده ميکنند.
اين مدل ارائه اخبار (مصاحبه) در حوزه روزنامهها جنبه حاشيهيي داشت، با اين حال مصاحبههاي کلمه به کلمه و دقيق گاهي به گاهي در مطبوعات چاپي منتشر ميشدند. با اين حال مصاحبه، با پيدايش رسانههاي سمعي-بصري و ظهور برنامههاي عمومي به عنوان ساماندهنده کل زندگي و مصاحبههاي ضبط شده برجسته شد.
همچنين در حرکت از مرحله پسين به مرحله پيشين در رويه روزنامه نگاري، مصاحبه عنصر مهمي در صفحه اخبار عمومي شده و اين مدلي است که روزنامهنگاري براي جهان ارائه ميکند.
روزنامهنگاري يا «مصاحبه خبري» نوعي آشکار و شناخته شده از برنامه رسانه سمعي-بصري است. به طور تطبيقي مبناي آن در تعامل خودانگيخته است که آن را از روايتها و داستانهاي نوشته شده به عنوان شاخصه برنامههاي خبري سنتي، متمايز ميکند.
مصاحبه خبري همچنين از ديگر انواع گفتوگوي تعاملي تلويزيوني به لحاظ شکل خاص خود در مشارکت کنندهها، موضوعات و شکل تعاملي متفاوت است.
در يک مصاحبه خبري اصلي، مصاحبهکننده به عنوان يک روزنامهنگار حرفهيي شناخته ميشود تا حامي متعصب مصاحبهکننده مشهور. مصاحبهشوندگان مقامات عمومي، متخصصان يا کنشگران هستند با عقايدي که ارزش خبري دارند.
بحث معمولاً به وقايع جاري اشاره ميکند که نسبتاً رسمي است، و اصولاً از طريق پرسش و پاسخ پيش ميرود. مفاهيم مصاحبه خبري در برگيرنده مصاحبه متعصبانه، مصاحبه با مشاهير و کنفرانس خبري است.
مصاحبه خبري معرف دو نهاد اجتماعي مهم يعني روزنامهنگاري و سياست است و تاريخ مصاحبه خبري با تحول اين نهادها در هم تنبيده است.
گرچه روال طبيعي اين است که روزنامهنگاران مقامات رسمي، نمايندگان سياسي و شخصيتهاي عمومي را براي مصاحبه انتخاب کنند، با اين حال هميشه اينطور نيست. مصاحبه با ضبط واقعاً در بيشتر جوامع قبلي تا ميانه قرن نوزدهم موجوديت نداشت.
همچنين در ايالت متحده، موسسات وابسته به حکومت تدريجاً براي عموم قابل دسترس شدهاند و به محض اينکه روزنامهنگاران به خانه نمايندگان و مجلس دست يافتند، مجلس از بيان نقل قولهاي دقيق و جزئيات توسط خبرنگاران ممانعت به عمل آوردند.
بر اساس مطالب مقالهاي كه از سوي دفتر مطالعات و برنامهريزي رسانهها منتشر و مطالب اين گزارش از آن برگرفته شده است؛ کنارهگيري ادارات حکومتي با بيطرفي بيشتر روزنامهنگاران سازگار شده است. روزنامهها در اين دوره بيشتر از سوي احزاب سياسي تأمين مالي ميشوند و وسيلهاي براي بيان عقايد سردبيري هستند تا گزارشگري. | 