هموطن آنلاین -يك پروشدهنده آبزيان با بيان اين كه مسوولان در يك تقسيمبندي اشتباه، فعاليت شيلات را جزو صيادي محسوب ميكنند، گفت: همين موضوع موجب شده است كه مديران استانها در اختصاص سوخت به اين دو گروه به صورت سليقهاي برخورد كنند.
اين توليد كننده با اشاره به اين كه آبزيپروران از تامين سوخت مورد نياز خود در طول مدت توليد مطمئن نيستند، گفت: علاوه بر اين اداره شيلات استان و استانداريها سوخت را با قيمتهاي متفاوت عرضه ميكنند.
وي با اشاره به اين كه گاهي سوخت 150 توماني با قيمت 350 تومان در اختيار توليدكننده قرار ميگيرد، هشدار داد: در صورت ادامه يافتن اين موضوع توليدكنندگان مجبور به كاهش توليد و افزايش قيمت ماهي و ميگو هستند.
او يادآور شد كه البته اين مشكل در ميان چهار استان جنوبي (خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سيستان و بلوچستان) پررنگ تراست؛ چراكه هماكنون فصل پروش ميگوست و در طول مدت پرورش، يك توليد كننده ميگو بين 40 تا 60 هزار ليتر سوخت (گازوييل) نياز دارد.
به گفته او شركت ملي پخش فرآوردههاي نفتي تنها يك توزيع كننده است و در واقع مديران استان بايد براي توزيع مناسب سوخت شيلات و صيادي برنامه داشته باشند.
** شركت پالايش و پخش توزيع كننده نيست
عليرضا ضيغمي ـ مديرعامل شركت ملي پالايش و پخش فرآوردههاي نفتي ايران ـ با بيان اينكه توزيع سوخت در اين زمينه مربوط به شركت پالايش و پخش نيست به خبرنگار ايسنا گفت: ستاد مديريت حمل و نقل و سوخت با كمك استانداري و ادارات استاني شيلات سوخت مورد نظر را توزيع ميكنند.
وي در پاسخ به اين سوال كه آيا درصورت نياز امكان افزايش سهميه سوخت براي شيلات وجود دارد يا خير؟ اظهار كرد: شركت ملي پالايش و پخش نميتواند كل سهميه را افزايش دهد، چراكه اين شركت سوخت مورد نياز را بعد از كار كارشناسي به استانداريها تحويل ميدهد.
| 