اخبار داخلی فرهنگ و هنر به‌ پاس يك عمر دستاورد سينمايي، رييس‌جمهور ايرلند از «آل‌پاچينو» تقدير كرد

ایسنا , سه شنبه 2 اسفند 1390

به‌ پاس يك عمر دستاورد سينمايي، رييس‌جمهور ايرلند از «آل‌پاچينو» تقدير كرد

«آل‌پاچينو»، بازيگر صاحب‌نام سينماي جهان مورد تقدير ويژه‌ي جشنواره‌ي فيلم ايرلند قرار گرفت.

هموطن آنلاین -برگزاركنندگان جشنواره‌ي فيلم «جيمز دوبلين» روز گذشته (دوشنبه) از يك عمر دستاورد سينمايي «آل پاچينو» تقدير كردند.
«آل پاچينو» پس از نمايش جديدترين فيلم‌اش با عنوان «سالومه»، جايزه‌ي يادبود «وولتا» را از دستان «مايكل هاگينس»، رييس جمهور ايرلند دريافت كرد.
رييس‌جمهوري ايرلند پس از اعطاي جايزه گفت: «از اينكه جايزه‌ي يادبود اين جشنواره را به يكي از بزرگان دنياي سينما اعطا مي‌كنم بسيار خوشحالم. «آل پاچينو» طي چند دهه حضور چشمگير در دنياي سينما در تمام ژانرها

	" «آل پاچينو» كه در سال 1997 شير طلاي افتخاري جشنواره ونيز را دريافت كرد، از پرآوازه‌ترين بازيگران تاريخ سينماست كه هشت‌بار نامزد جايزه‌ي اسكار شده است... "

و در سمت‌هاي مختلف بازيگري، فيلم‌نامه‌نويسي، كارگرداني و تهيه‌كنندگي عملكرد عالي داشته است.»
آل پاچينو فيلم «سالومه» را براساس نمايشنامه‌ي معروف «اسكار وايلد» (1891) در قالب مستند ساخته است.
«آل پاچينو» كه در سال 1997 شير طلاي افتخاري جشنواره ونيز را دريافت كرد، از پرآوازه‌ترين بازيگران تاريخ سينماست كه هشت‌بار نامزد جايزه‌ي اسكار شده است.
ورود او به عرصه‌ي بازيگري را بايد سال 1969 دانست؛ پاچينو در اين سال در فيلم «ناتالي و من» بازي کرد و دو سال پس از آن نيز ايفاي نقشي در «وحشت در نيلي پارک» را پذيرفت. اما بازي در اين دو فيلم هرگز او را راضي نکرد تا اينکه فرانسيس فورد کاپولا تصميم به ساخت يکي از شاهکارهاي تاريخ سينما يعني فيلم «پدرخوانده» گرفت و نقش «مايکل کورلئونه» به او واگذار شد.
کاپولا در ابتدا «جک نيکلسون» را براي ايفاي نقش در «پدرخوانده» انتخاب کرد، اما نيکلسون اين پيشنهاد را رد کرد. چراکه به گفته‌ي خودش نقش يک ايتاليايي را بايد يک ايتاليايي بازي کند و با اين کار ناخواسته بزرگترين شانس زندگي پاچينو را به او بخشيد. پاچينو براي اين فيلم نامزد دريافت جايزه‌ي اسکار بهترين بازيگر نقش مکمل مرد شد که به آن نرسيد.
در سال 1973 او در فيلم‌هاي «مترسک» و «سرپيکو» بازي کرد. آل‌پاچينو در «مترسک» نقش آدمي سرگشته را داشت که در پي هويت خويش است و در «سرپيکو» نيز يک پاچينوي تمام‌عيار بود. وي

	" دهه‌ي 90 را بايد دهه‌ي نويني براي پاچينو دانست. زيرا او که پس از بازي در فيلم «انقلاب» (1985) مبتلا به ذات‌الريه شده بود و مدت چهار سال نيز از عالم سينما دور مانده بود، در فيلم «درياي عشق» (1989) بارديگر خوش درخشيد... "

در اين فيلم نقش «فرانک سرپيکو»، افسر پليسي را بازي کرد که فساد افسران مافوق خود را افشا مي‌کند. او در همان سال بارديگر نامزد دريافت اسکار شد، اما بازهم اين جايزه نصيب‌اش نشد. با اين حال منتقدين، جايزه‌ي گلدن گلوب را به سبب بازي در «سرپيکو» به وي اعطا کردند.
از ديگر بازي‌هاي چشمگير پاچينو مي‌توان به حضورش در فيلم‌هاي «پدرخوانده 2» (1974)، «بعدازظهر سگي» (1975) و فيلم «عدالت براي همه» (1979) اشاره کرد. پاچينو براي بازي در تمايم اين فيلم‌ها نامزد اسکار شد، ولي به آن دست نيافت. او مي‌گويد: «من براي اسکار بازي نمي‌کنم، چون بازيگري عشق من است، عشقي که هرگز نمي‌توانم رهايش کنم».
او براي بازي در فيلم‌هايي چون «کرامر عليه کرامر» (1979)، «اينک آخرالزمان» و «متولد چهارم جولاي» (1989) دعوت شد، ولي او اين پيشنهادها را قبول نکرد. هنگامي که کاپولا براي فيلم «اينک آخرالزمان» او را دعوت کرد، پاچينو در يک جمله پاسخ منفي به او داد: «من با تو به جنگ نخواهم آمد».
دهه‌ي 90 را بايد دهه‌ي نويني براي پاچينو دانست. زيرا او که پس از بازي در فيلم «انقلاب» (1985) مبتلا به ذات‌الريه شده بود و مدت چهار سال نيز از عالم سينما دور مانده بود، در فيلم «درياي عشق» (1989) بارديگر خوش درخشيد.
«جاني» (1991)، «گلن گري گلن راس» (1992)، «راه کارليتو» (1993)، «مخمصه» (1995)، «تالار شهر» (1996)، «وکيل مدافع شيطان» (1997) و «خودي» (1998) از ديگر فيلم‌هاي برجسته‌ي آل پاچينو هستند. اما برترين فيلم او در اين دهه، «بوي خوش زن» در سال 1992 بود که جايزه‌ي اسکار را برايش به ارمغان آورد.
علاوه‌بر جايزه‌ي اسکار، جايزه‌ي گلدن گلوب نيز براي اين فيلم ازسوي منتقدين به او اعطا شد. زماني که نقش شيطان در فيلم «وکيل مدافع شيطان» را ايفا کرد، همه‌ي بزرگان،

	" اين يکي از امتيازات منحصربه فرد اوست و فيلم «پدرخوانده 2» اوج بازي وي با چشم‌هايش به‌شمار مي‌رود. قدرت و تأثير نگاه او صحنه‌هاي جاودانه‌اي را در تاريخ سينماي جهان خلق کرده است... "

نامداران و تماشاگران سينما و مردم عادي او را يك نابغه خواندند.
او در سال 2002 در فيلم «بي‌خوابي» نقش يک کارآگاه را بازي کرد که در تعقيب يک قاتل حرفه‌اي است. «تاجر ونيزي» (2004) را بايد بهترين فيلم او از سال 2000 به بعد دانست.
«پاچينو» در بازيگري داراي سبک ويژه‌اي است و به واقع سرشار از استعداد است و به خوبي مي‌تواند ايفاگر هر نقشي باشد. نکته‌ي برجسته در بيشتر بازي‌هاي او اين است که مخاطب را با خود همراه مي‌سازد. صداي گرم و دلنشين او در بازي به پاچينو کمک فراواني مي‌کند.
کمتر بازيگري را در سينماي جهان مي‌توان يافت که نظير پاچينو قدرت بازي با چشم را داشته باشد. چشمان پاچينو قدرت صحبت کردن با مخاطب را دارد و مي‌توان برق خاصي را در ديدگان وي احساس کرد.
اين يکي از امتيازات منحصربه فرد اوست و فيلم «پدرخوانده 2» اوج بازي وي با چشم‌هايش به‌شمار مي‌رود. قدرت و تأثير نگاه او صحنه‌هاي جاودانه‌اي را در تاريخ سينماي جهان خلق کرده است.
در ميان ستاره‌هاي هاليوود، بازيگران انگشت‌شماري چون «مارلون براندو» را مي‌توان يافت که صدايي مانند او داشته باشند.
وي براي فيلم‌هاي «پدرخوانده»، «سرپيكو»، «پدرخوانده2»، «بعدازظهر سگي» «عدالت براي همه»، «گلن گلي گلنراس»، «ديك تريسي» و «بوي خوش زن» نامزد جايزه اسكار بود كه براي فيلم آخري موفق به دريافت اين جايزه شد.
جايزه‌ي بافتا بهترين بازيگر مرد، چهار جايزه‌ي گلدن گلوب، بهترين بازيگر جشنواره كارلووي واري، بهترين بازيگر جشنواره سن‌سباستين و دريافت شيرطلاي افتخاري جشنواره ونيز در سال 1994 بخشي از افتخارات سينمايي اين بازيگر سرشناس هستند.